اکسینها

اکسینها علاوه بر نقش خیلی خوب ثابت شده ایندول

استیک اسید در تطویل و تقسیم سلولی نقش آن به

عنوان یک تنظیم کننده کلیدی پاسخ رشد سازگارپذیر

به دمای بالا در طول دهه اخیر پدیدار شده است. به

عنوان یک پاسخ سازگار پذیری به دمای لا گیا چه

ممکن است بافت های فتوسنتزی و مریستمی دور

از گرمای جذب شده خاک را به وسیله طویل شدن

هیپوکوتیل ها بالا ببرند و بنابراین مزیت بهتری از تأثیر
خنک سازی حرکت هوا فراهم میکنند کو تیلودون ها

به عنوان منبع اصلی ایندول استیک اسید در تنش دمای

بالا بکار می روند که سپس به هیپو کوتیلها انتقال می یابد.

خاصیت اکسین ها

وقتی انتقال ایندول استیک اسید دود میباشد

ممانعت کننده انتقال ایندول استیک اسید قطبی

۱ نفتیل فتالامیک اسید بکار می رود پاسخ تطویل

هیپوکوتیل در اثر دما از بین می رود این مساله اشاره

میکند که انتقال ایندول استیک اسید

برای پاسخ به دمای افزایش یافته
ضروریست  بعلاوه بررسی نشان داد که برگچه های

آرابید و پسیس به دنبال قرارگیری در دمای بالا طویل

گردیدند گیاهان بالغ برگچه های

بلند و پهنک کوچک

نشان دادند گیاهیچه های ایدو پیس که در دمای ۲۸

درجه سانتیگراد رشد یافتند دارای تعداد کمتری از

روزنه ها بوده اما دارای توانایی بهتر خنک سازی بودند

ساختار اکسینها

احتمالاً این مساله به علت ساختار ساقه و برگ با

فشردگی کمتر می باشد که تنفس را تسهیل میکند

در معرض قرارگیری بلند مدت گیاهان با دمای بالا گلدهی

زود هنگام را تحریک کرده به عنوان یک استراتژی فرار

در آرابید و پسیس را القاء می کند
کاربرد ایندول استیک اسید

بیرونی در آرابید و پسیس

و جو در دمای بالا تکثیر سلول بساک را القاء کرده و

میتواند نر عقیمی القاء شده دمای بالا را برگشت

دهد کاهش ایندول استیک اسید اختصاصی بافت

القاء شده توسط گرما دلیل اصلی آسیب مرتبط

با گرما در هنگام نمو زایشی است