واکنشهای مولکولی گیاه به تنش گرما

واکنشهای مولکولی گیاه به تنش گرما علاوه بر دهیدراته شدن بافت

تنش گرما ممکن است به تنش اکسیداتیوی نیز منجر گردد. بعنوان

مثال تولید و واکنش فرمهای اکسیژن فعال شده (AOS) شامل

اکسیژن رادیکال سوپراکسید (0) پراکسيد هیدروژن (H2O2)
و رادیکال هیدروکسیل OH) نشانه هایی از صدمات سلولی حاصل

از درجه حرارتهای بالا میباشد فرم های اکسیژن فعال موجب

پراکسید شدن کاتالیکی خود به خودی چربی های غشا و رنگدانه ها

می گردد و همین امر موجب کاهش نفوذ
پذیری نسبی غشا و تغییر فعالیت آنها میشود رادیکال سوپراکسید

معمولا در کلروپلاست و میتوکندری تولید میشود و مقادیر کمی نیز

در میکروبادی ها تولید می شود. پاکسازی رادیکال سوپراکسید

توسط سوپراکسید دیسموتاز موجب تولید
پراکسید هیدروژن میگردد که بوسیله آسکوربات پراکسید از و یا

کاتالاز از بین می رود OH میتواند به کلروفیل پروتئین ،DNA چربی

ها و دیگر ماکرو مولکولهای مهم آسیب وارد کند بنابراین اثرات

کشنده ای بر متابولیسم گیاه و محدودیت رشد و عملکرد خواهد داشت

پاسخ گیاه به تنش گرما

گیاهان هم سیستمهای آنزیمی و هم غیر آنزیمی پاکسازی فرمهای

اکسیژن فعال شده را توسعه داده اند بنابراین سلولها را از صدمات

اکسیداتیوی محافظت می.کنند بعنوان مثال بیان سوپراکسید

دیسموتاز به فرم دیگر در گیاهان بر برخی پدیده های
فیزیولوژیک از قبیل حذف پراکسید هیدروژن کاهش اکسیداسیون

بیوسنتز و تجزیه ی لیگنین در دیواره های سلولی، کاتابولیسم

اکسین، پاسخ به جراحات وارده. دفاع در مقابل عوامل بیماری

را با جمله ی حشرات و برخی فرآیندهای تنفسی تاثیر می گذارد.

بطور ویژه، فعالیت اسکوریات پراکسی از در ارتباط با ظهور صدمات

فیزیولوژیک ناشی از تنش های حرارتی می باشد کاهش

فعالیت آنتی اکسیدانت در
یافت های تحت تنش در سطوح بالای فرم های اکسیژن فعال شده

میتواند منجر به بروز آسیب گردد. حفاظت در مقابل تنش اکسیداتیو

یکی از مهمترین پارامترها در تعیین حیات یک گیاه تحت تنش گرما می باشد.

واکنشهای مولکولی گیاه

مطالعات گرمای تجمعی بر روی گونه های باریک برگ چینی غیر

سازگار به سرما نشان داده اند که تولید گونه های اکسیژنی در

نتیجه ی افزایش سنتز آسکوربات و گلوتاتیون کاهش یافته است.

نشان می دهند که برخی مولکولهای سیگنال موجب افزایش
موجود ظرفیت آنتی اکسیدانتی سلولها می شود. تحقیقات بیشتر

برای روشن شدن و تعیین مولکول های سیگنال که تولید آنتی

اکسیدانتها در سلولهایی که در معرض تنش گرما هستند را افزایش میدهد

لازم و ضروری میباشد  پروتئین های تنش یکی از سازگاریهای مهم

در مقابله با تنشهای محیطی می باشند. اکثر پروتئین های تنش محلول در آب میباشند