افات

کپک دوده ای

کپک دوده ای

کپک دوده ای

کپک دوده ای ابتدا بر روی برگ‌

لکه‌هایی بدون شکل

مشخص، به رنگ تیره پدیدار

و با پیشرفت بیماری، تمام

سطح برگ از غشایی سیاه رنگ

پوشیده می‌شود. این

غشا معمولا در سطوح

بالایی برگ‌ها ضخیم‌تر از غشا

تشکیل شده

در سطوح زیرین

آن‌هاست. غشا سیاه رنگ

که روییده‌ی متراکم قارچ عامل

بیماری است، با مالش انگشت

یا جسمی دیگر قابل زدودن است.

برگ‌های به

شدت آلوده و پوشیده

شده از پَرگنه سیاه‌رنگ قارچ

به تدریج زرد شده و می‌ریزند.

دوده مرکبات بعد از اینکه درخت

میزبان به حشرات ترشح کننده‌ی

عسلک مانند شته‌ها،

شپشک‌های نرم تن و

مومی مبتلا شد، بروز می‌کند.

بیماری کپک دوده به برگ،

میوه و سرشاخه‌های درختان

مرکبات حمله می‌کند.روی

برگ‌ لکه‌هایی بدون شکل

مشخص، به رنگ تیره پدیدار

و با پیشرفت بیماری، تمام سطح برگ از غشایی

سیاه رنگ پوشیده می‌شود.

کپک دوده ای

برگ‌های به شدت آلوده و پوشیده

شده از پَرگنه سیاه‌رنگ

قارچ به تدریج زرد شده و

می‌ریزند. دوده

مرکبات بعد از اینکه

درخت میزبان به حشرات ترشح

کننده‌ی عسلک مانند شته‌ها،

شپشک‌های نرم تن و

مومی مبتلا شد، بروز می‌کند.

کپک دوده ای (فوماژین) به دلیل

حضور حشرات تغذیه کننده از

آوندها (حشرات مکنده) مانند

مگس سفید، شته ها، پسیل،

شپشک ها و بسیاری دیگر به دلیل

تغذیه از شیره گیاه می باشد.

در مراحل تغذیه، عسلک روی

سطح گیاه ترشح می شود و در

نتیجه محیط مناسبی برای رشد

کپک دوده ای ایجاد می کند.

عسلک می تواند روی برگها یا

گیاهان مجاور چکه کند و در نتیجه

قارچ را بیشتر گسترش دهد.

قارچ ها به صورت کپک یا اسپور روی

بخش های گیاهی، ابزار یا وسایل

حمل و نقل زنده می مانند.

همچنین حشرات، کپک را از گیاهی

به گیاه دیگر منتقل می کنند.

به عنوان مثال مورچه ها تمایل

دارند که از کلنی های کپک

دوده ای به نفع  خود محافظت کنند.

کاهش رشد کپک دوده ای روی

گیاهانی که در معرض آفتاب و در فضای باز هستند.

ایجاد موانع فیزیکی مانند ایجاد نوار چسب در اطراف

تنه درختان به منظور جلوگیری از

رسیدن مورچه ها به آفات مکنده.

کود و آب را به اندازه کافی

در اختیار درختان قرار دهید تا

از مقاومت طبیعی مطلوب درختان در

برابر آفات مکنده اطمینان حاصل کنید.

اجتناب از مصرف بیش از حد کودهای ازته و

مصرف کودهای حاوی پتاس و سیلیس.

فاصله کاشت مناسب بین

درختان به منظور جریان بهتر هوا.

هرس مناسب و به موقع به منظور گردش

بهتر هوا و نور کافی خورشید در بین شاخسار درختان.

کنترل علف های هرز در داخل و در اطراف باغات به

منظور از بین بردن محل

زمستان گذران آفات مکنده.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *