کنترل بیولوژیک آفات

کنترل بیولوژیک آفات یا بیوکنترل به زبان ساده به معنی مبارزه و کاهش جمعیت آفات با استفاده از دشمنان طبیعی و عوامل بیولوژیک می باشد. این یکی از تازه ترین تکنیک های مبارزه با آفات در کشاورزی مدرن است. در این روش بیولوژیکی، دیگر خبری از کاربرد سموم و روش های کنترل آفات سنتی که اغلب روش هایی پر هزینه هستند و زحمت کشاورزان را زیاد می کنند، نیست. بیوکنترل تنها به کاهش جمعیت آفات و حشرات ختم نمی شود. از این تکنیک برای کنترل علف های هرز و بیماری های گیاهی نیز استفاده می شود

کنترل بیولوژیک ممکن است در کوتاه‌مدت نتایج قابل قبولی نداشته باشد، زیرا جمعیت شکارگران و انگل‌واره‌ها برای افزایش و تأثیر‌گذاری کامل نیاز به زمان دارد. با این حال، این روش به ایجاد تعادل کمک می‌کند و در بلندمدت اثربخشی مداومی را بدون نیاز به مداخله مستمر انسانی حفظ می‌کند.

کنترل بیولوژیک آفات

این روش به دلیل استفاده از موجودات زنده و طبیعی برای کنترل آفات، به طور مستقیم یا غیرمستقیم تاثیر منفی بر محیط زیست ندارد. کنترل بیولوژیک به محیط طبیعی اجازه می‌دهد که تعادل خود را حفظ کند و چرخه‌های اکوسیستمی تحت فشار سموم شیمیایی قرار نگیرد. همچنین، از آلودگی خاک و منابع آب جلوگیری می‌کند.

کنترل بیولوژیکی(مهار زیستی) به طور کلی به عنوان استفاده از یک ارگانیسم برای کنترل موجود دیگر تعریف می شود و می تواند برای بازیابی برخی از عوامل تنظیم کننده که توانایی رقابتی یک آفت را محدود می کند، استفاده شود.

مفهوم استفاده آگاهانه از یک ارگانیسم (یک عامل کنترل زیستی) برای کنترل دیگری، مفهوم جدیدی نیست. اهلی کردن گربه‌ها برای کنترل جوندگان در بیش از 9500 سال پیش، شواهدی است که نشان می‌دهد انسان‌های اولیه دریافتند که برخی از موجودات نقش مهمی در تنظیم برخی گونه های مزاحم دیگر دارند. روش‌های کنترل زیستی از آن زمان برای مدیریت انواع حشرات، کنه‌ها، پاتوژن‌ها و آفات گیاهی و گاهی اوقات گونه‌های آفات مهره‌داران توسعه یافته‌اند.