شته مومی کلم
شته مومی کلم با مکیدن شیره گیاهان میزبان، باعث
کاهش رشد، ضعیف شدن و آسیب به بافتهای گیاه میشود.
همچنین شته مومی قادر به انتقال بیش از ۲۰ نوع ویروس گیاهی است که موجب بیماری در چلیپاییان میشود.
- زردی و پژمردگی برگها
- پیچیدگی و بدشکلی برگها
- ایجاد تودههای چسبناک (عسلک)
- کلنیهای شته در نقاط خاص گیاه
- پوشش مومی/پوستهریزیها
- سست و کوتاه شدن گیاه
- آلودگی شدید و مرگ بافت برگ
- ناقل بودن ویروسها
شته مومی کلم
در فصل پائیز شته های بالدار روی خاک نزدیک طوقه بوته های کلم و کلم گل جمع می شوند و سپس افراد نر و
ماده در آنها به وجود می آیند. شته های ماده حاصله بنوبه خود ماده های جنسی دیگری تولید می کنند که
حشرات نر با آنها جفتگیری نموده و نتیجتا هر شته ماده ۳-۴ عدد تخم می گذارد. این تخمها سیاه و بیضوی و
زمستان را در حالت دیا پوز روی دمبرگ ها و یا سطح زیرین می گذراند و در بهار تفريخ می شوند و شته های ماده
ای که از این تخم ها خارج می شوند به نام شته های موسس بوده که به روش دخترزائی و زنده زا قادر به تولید
مثل بوده ودر فصل تابستان چندین نسل ایجاد می کنند.
این شته قادر است به برگ، ساقه و گلهای گیاه میزبان خود حمله نماید و باعث کاهش محصول و یا انهدام کامل بوته گردد. شتهها بر روی بوتههای جوان به تغذیه پرداخته و موجب پیچیدگی و قاشقی شدن حاشیه برگها میشوند. در کلم شتهها به داخل و قسمت مرکزی بوته نفوذ پیدا میکنند و در رشد مغزی بوته اختلال ایجاد مینمایند و از طرفی بر اثر فعالیت این شته ترشحات چسبنده عسلی روی گیاه بهوجود میآید که قارچ سیاهرنگ فوماژین نیز روی آن تشکیل میگردد. حمله و شدت شته کلم در ایران معمولاً به قدری است که سمپاشی علیه آن ضرورت پیدا میکند و در صورت عدم مبارزه بیش از نصف محصول از بین میرود. کلمهایی که برای بذرگیری تخصیص داده شده در نتیجه آلودگی به شته طوری صدمه میبیند که گل آنها باز نشده و بذر تشکیل نمیگردد.