سفیدک پودری در خیار
سفیدک پودری در خیار یکـی از مهمترین بیماریهای است کـه اکثـر نقـاط دنیا از اهمیت بـالایی برخوردار اسـت. بیماری از طریق کاهش تعداد و اندازه میوه و نیـز از طریـق کوتـاه کـردن دوره برداشـت باعـث بـروز خسـارت میشـود. میوههای تولید شده از بوتههایی که برگ آنها آلوده به بیماری سمری است، بد شـکل بوده و کیفیت بازار پسندی پایینی دارند.
- کاشت ارقام مقاوم به بیماری
- تناوب زراعی دو ساله با گیاهان غیرمیزبان
- جمعآوری علفهای هرز
- اجتناب از کشت متناوب خیار با کدو و طالبی
- کاهش تراکم بین بوته ها و افزایش تهویه
- استفاده از بردوفیکس به شرح زیر:
– ضدعفونی بذر قبل از کاشت با نسبت ١۰ در هزار
– ضدعفونی خاک بلافاصله بعد از کاشت با نسبت ١۰ در هزار
– سمپاشی با نسبت ۵ در هزار در هنگام بازشدن اولین برگها
– سمپاشی با نسبت ۵ در هزار هنگام تشکیل میوههای اولیه
– در صورت مشاهده علائم بیماری، سمپاشی با نسبت ۵ در هزار در فواصل ده روزه تا برداشت
سفیدک پودری در خیار
- رطوبت نسبی بالا : برای جوانهزنی، محیط مرطوب (نه الزماً خیس) کافی است.
- هوای خشک در طول روز: خشکی هوا به پخش شدن بهتر قارچ کمک میکند.
- دمای معتدل تا خنک : دمای خنک شبانه و روزهای معتدل، رشد قارچ را سرعت میبخشد.
- تهویه ضعیف: محیطهای بسته یا با گردش هوای ضعیف (مثل گلخانهها) بیشتر مستعد آلودگی هستند.
- تراکم زیاد گیاهان: کاشت متراکم موجب حفظ رطوبت و افزایش احتمال شیوع بیماری میشود.
نشانههای اولیه سفیدک پودری (کپک پودری) بهصورت لکههای سفید و پودری ظاهر میشوند که ممکن است روی دو طرف برگ، ساقهها و گاهی گلها یا میوهها دیده شوند. این لکهها بهتدریج گسترش مییابند و بخش بزرگی از برگ یا اندامهای دیگر را درگیر میکنند
سفیدك پودري از بیماريهاي مهم محصولات جالیزي است. بیماري با
کاهش فتوسنتز موجب کاهش رشد و از بین رفتن زود هنگام شاخ و
برگ شده و از طریق کاهش تعداد و نیز از طریق کوتاه کردن دوره
برداشت باعث بروز خسارت میگردد. قارچکشهاي آلی، معدنی و
عوامل بیولوژیک اجزاي اصلی مدیریت بیماري سفیدك پودري جالیز
میباشند