بیماری کلم سفید

بیماری کلم سفید آفات و بیماری ‌های کلم یکی از مهم‌ترین

عوامل کاهش عملکرد و افت کیفیت این محصول در مزارع و

کشت‌های گلخانه‌ای هستند. شناسایی به‌موقع آفات و بیماری‌ها،

آگاهی از علائم اولیه و اجرای روش‌های پیشگیری، نقش کلیدی

در حفظ سلامت بوته‌ها و افزایش میزان تناژ برداشت دارد.

پوسیدگی سیاه یکی از بیماری های باکتریایی کلم است.

عامل ایجادکننده این بیماری باکتری Xanthomonas campestris است.

این بیماری تقریباً تمام انواع خانواده‌های کلم را می‌تواند آلوده کند.

آب‌وهوای گرم، روزهای بارانی و محدوده دمایی بین ۲۵ تا ۳۰ درجه

سانتی‌گراد فعالیت را از منشأ خود آغاز می‌کند.

اولین راه ورود برای باکتری این بیماری های کلم، بذرهای آلوده

هستند. زخم‌های روی گیاه، رطوبت بالا، آب باران، جابه‌جایی‌های

انسانی، ابزار کشاورزی آلوده و حتی حشرات ناقل در پخش این بیماری نقش بسزایی دارند.

بیماری کلم سفید

انتخاب رقم مقاوم اولین مرحله است. اطمینان حاصل کنید که

گیاهان از گردش هوا و نور خورشید کافی برخوردار هستند و

علفهای هرز را کنترل می کنید تا خشک شدن سریع خاک بعد

از باران را تقویت شود. استفاده از مالچ در خاک برای کنترل باران

مهم است. بعد از تشکیل کلم ، کلم بروکلی یا گل کلم از روش های

آبیاری هوایی یا آب پاشی از بالا خودداری کنید

حشرات به دو صورت به کلم خسارت می زنند: بعضی از آن ها به

وسیله ی مکیدن شیره های گیاهی باعث از بین رفتن و صدمه زدن

به بوته های کلم می گردند. شته سیاه کلم و انواع دیگر شته های

، که کلم را مورد حمله قرار می دهند، نمونه های

بارزی از این دسته می باشند. شته های کلم، اغلب دارای پوشش

مومی شبیه برگ های کلم پیچ می باشند. هنگام مبارزه با

سموم شیمیایی باید از سمومی استفاده کرد که دارای مواد چسبنده

باشند. برای کنترل آن ها می توان از سموم آلی که دارای

ترکیبات سولفات دو نیکوتن می باشند، استفاده کرد.

مالاتیون، دیازینون، متاسیستوکس، دیپترکس، رکسیون، تیودان و

سوپراسید و ترکیبات مشابه، حشره کش های مناسبی برای این

دسته از آفات می باشند. این سموم به نسبت های یک تا سه در هزار استفاده می گردند.