بیماری های نکروزپیت گوجه
بیماری های نکروزپیت گوجه اگرچه بیماری نکروز پیت
در شرایط مزرعهای بیشتر اتفاق میافتد اما اهمیت آن در کشتهای
کنترلشده بیشتر میباشد. شیوع
این بیماری معمولاً در شبهای
خنک و روزهای گرم، رطوبت نسبی بالا و مصرف زیاد کود نیتروژن
اتفاق میافتد. شروع علائم این بیماری هنگامی رخ میدهد که
میوه در مرحله سبز بالغ باشد،
بخصوص زمانی که گیاه رشد
رویشی زیادی کرده باشد. این باکتری میتواند بر روی بقایای
گیاه گوجه فرنگی درون خاک و یا بهصورت اپیفیت بر روی گیاهان
میزبان و غیرمیزبان بقا خود را حفظ کند. گسترش این بیماری از
طریق آب باران و آب آبیاری، ابزار و
تجهیزات هرس کردن و توسط
کارگران در زمان برداشت محصول صورت میگیرد.
کنترل بیماری:
• اجرای یک برنامه بهداشتی منظم برای کارگران و پاکسازی ابزار و
تجهیزات برای جلوگیری از گسترش بیماری
• اجتناب از هر گونه فعالیت در مزرعه یا
در زمانی که گیاه خیس است.
• اجتناب از کاربرد کود نیتروژن زیاد و رطوبت نسبی بالا در محیط گلخانه
• عدم استفاده از آبیاری بارانی
بیماری های نکروزپیت گوجه
علایم این بیماری به صورت زرد شدن و پژمردگی در برگهای جوان
بالایی گیاه آغاز میشود. صورت پیشرفت بیماری، لکههای قهوهای
تیره یا سیاه رنگ بر روی ساقهها ایجاد میشود. در صورت آلودگی
قسمتهای پایین ساقه، گیاه پژمرده شده و حتی ممکن است از
بین برود. برشهای عرضی ساقه، علایم قهوهای شدن در سیستم
آوندی و مغز ساقه دیده میشود. همچنین
ساقهها حفرههای توخالی ایجاد میگردد.
با پیشرفت بیماری رگه های قهوه ای روی سطح ساقه های
(محل گرهک ها) آلوده به
بیماری دیده می شود. باکتری در
سیستم آوند چوبی تکثیر و حرکت می کند. نهایتا در آوند آبکش،
مغز ساقه و کورتکس ایجاد حفره می کند.در این
مرحله ساقه های آلوده به بیماری متورم می شوند.
در این مرحله زمانی که ساقه آلوده به باکتری نکروز پیت را در
طول برش می دهیم، مشاهده
کرد که قسمت آوندها
و مغز ساقه به رنگ قهوه ای درآمده و مغز ساقه دارای مناطقی
توخالی و یا به اصطلاح نردبانی می باشد.
اغلب اوقات در قسمتی که ساقه نکروز شده رشد ریشه های
نابجا را خواهیم دید. این امر نشان
دهنده این است که آوندهای
گیاه مسدود شده و گیاه برای دستیابی به غذا و
آب رشد ریشه های نابجا را گسترش می دهد.