بیماری سوختگی باکتریایی گردو بلایت گردو

بیماری سوختگی باکتریایی گردو بلایت گردو که به آن باکتریوز و پوسیدگی

مغز گردو و نقطه سیاه گرد و هم گفته میشود در بیشتر کشورهای گرد و

خیز جهان شیوع دارد و خسارت هنگفتی به این محصول وارد می.سازد در

ایران اسفندیاری برای نخستین بار این بیماری را در سال ۱۹۲۷ از آمل بابل

و رشت گزارش کرد پس از آن دیگر محققان ایرانی آن را در استانهای قزوین

مازندران گیلان همدان، تهران اردبیل ،گلستان مرکزی و آذربایجان شرقی گزارش

و اعلام کردند که بلایت باکتریایی گرد و در استانهای مرکزی و شمالی ایران اهمیت زیادی دارد

نشانه های بیماری سوختگی باکتریایی گردو بلایت گردو

روی برگ تمام قسمتهای برگ برگچه ها، رگبرگ اصلی و فرعی و دمبرگ

ممکن است مورد حمله باکتری قرار گیرند بعد از وقوع عفونت نقاط یا لکه های

ریز آبگز و براق روی این اندامها ظاهر می گردند. به تدریج و مرور زمان این

لکه ها بزرگ تر شده سرانجام با مرگ بافت تبدیل به لکه های قهوه ای تیره

میشوند حاشیه این لکه های قهوه ای سبز مایل به زرد بوده از بافت سالم

اطراف کمی روشن تر است لکه ها منفرد و به طور معمول چندان بزرگ نشده

به ندرت قطرشان از چند میلی متر تجاوز میکند ممکن است چندین لکه به

همدیگر پیوسته تشکیل یک لکه بزرگ دهند. لکه ها ممکن است به اشکال

دایره ای و یا زوایه دار باشند. آلودگی در لبه برگچه های جوان در حال رشد

ممکن است شدیدتر باشد در این حالت بخش زیادی از بافتها مرده رشد بافتهای

سالم اطراف ناحية مرده منجر به بدشکلی برگ میشود. روی دمبرگ اصلی و

رگبرگهای فرعی زخمهای قهوه ای متمایل به سیاه به وجود می آیند که می توانند به بافتهای مجاور برسند.

عامل بیماری گردو

بر اساس رده بندی واترین و دیگران در سال ۱۹۹۵ عامل سوختگی باکتریایی

گردو در گروه چهار زانتوموناس قرار می گیرد و Xanhomonas arboricola py jastandis

نام دارد. نام قبلی آن Xanthomonas campestris pv. juglandis بود. باکتری را

می توان از روی پوست میوه یا لکه های روی برگ جدا کرد. چنانچه از مغز میوه آلوده

نمونه ای میکروسکوپی تهیه شود، تعداد زیادی باکتری در آن مشاهده خواهد شد.

این باکتری هوازی است و به سهولت می توان آن را روی محیط کشت NA كشت

داد و پس از ۲ تا ۳ روز کلنی های زرد رنگ آن را مشاهده کرد