بذر گوجه شیوا

بذر گوجه فرنگی شیوا واریته ای گرد باسایز میوه متوسط تولید می‌کند. رقم شیوا نسبتا زودرس بوده و حدودا 75 روز پس

از انتقال نشا به زمین، بار می‌دهد. این رقم بذر گوجه شیوا دارای مقاومت نسبی به نماتد و ویروس عامل سرجمک

می‌باشد و پتانسیل باردهی خوبی دارد. این رقم بذر گوجه شیوا جز ارقامی ست که به تازگی تجاری و معرفی شده است.

پوشش برگی مناسبی دارد.
قدرت ریکاوری نسبتا خوبی دارد.
پتانسیل باردهی مناسبی دارد.
دوره باردهی بسیار طولانی می‌تواند داشته باشد.
بریویو، یکی رقم بذر شیوا نسبتا زودرس است (حدود 80 روز پس از کاشت نشا بار می‌دهد).
دارای میوه ای باکیفیت با قالب بلوکی است که از سفتی بسیار بالا و یکنواختی در سایز و ورن مناسبی برخوردار است. شیوا یک رقم نسبتا زودرس با میوه‌ای بلوکی به وزن متوسط 160 گرم است. به دلیل کیفیت بالای میوه،

ویژگی های خوب بذر گوجه فرنگی شیوا

آفتاب سوختگی کم دارد.

بوته ای قوی با پوشش برگی خوب دارد.

دارای دوره رسیدگی نسبتا کوتاه (70 تا 75 روزه) است.

از عملکرد بالا و هم رسی نسبتا خوبی برخوردار است.

بنابراین رقم شیوا میوه ای با تیپ گرد-قلبی و وزن متوسط 150 تا 160 گرم تولید می‌کند

که سایز متوسط تا نسبتا درشتی دارد. همچنین از پتانسیل باردهی خوبی برخوردار است.

این رقم بذر شیوا مناسب کشت‌های غرق آبی و کم آبی نیست بطوری که برای کشت در مناطقی که دوره
آبیاری آنها بلند است (مثلا مناطقی که 4 تا 8 روز یکبار آبیاری می‌کنند) مناسب هست.
در صورتی که رسیدگی مناسبی نداشته باشید پوشش برگی آن کم و آفتاب سوختگی خواهد داشت
در حقیقت حجم برگی متوسطی دارد و پوشش برگی آن بیشتر از رقم گوجه برنتا و رقم گوجه 8320 است.
سایز میوه نسبتا کوچک آن. بطوری که در شرایط تنش مداوم ریز می‌شود! سایز میوه بریویو در شرایط تنش،
مخصوصا تنش شوری نسبتا کوچک می‌شود و بازار پسندی خود را از دست می‌دهد
مثلا در شوری‌های بالای 4000 سایز میوه آن به زیر 80 گرم هم نمی‌رسد. بنابراین، بذر گوجه شیوا برای کشت در آب و خاک شور مناسب نیست.

مقاومت بذر گوجه شیوا در برابر بیماری‌ها

این رقم بذر گوجه‌ فرنگی شیوا در برابر بسیاری از بیماری‌های رایج مقاوم است، از جمله:
پژمردگی ورتیسیلیومی (Verticillium Wilt – Vd/Va)
لکه برگی سپتوریایی (Septoria Leaf Spot)
بلایت زودرس (Early Blight – Alternaria)
بلایت دیررس (Late Blight – Phytophthora)
لکه برگی خاکستری (Stemphylium – Ss/Si)
بوته‌مری (Damping-off)
سفیدک

بذر گوجه شیوا مقاوم به تنش گرمایی ناشی از افزایش دما

یکی از چالش‌های جدی در بسیاری از نواحی جهان است. دماهای بالا، چه به‌صورت موقت و چه دائمی، می‌توانند باعث تغییرات مورفوآناتومیکی، فیزیولوژیکی و بیوشیمیایی در گیاه شوند که در نهایت منجر به کاهش محصول می‌گردند.
تنش گرما بر بسیاری از مراحل رشد و نمو گیاه تأثیر می‌گذارد، برای مثال:
در مرحله جوانه‌زنی موجب کاهش یا توقف جوانه‌زنی می‌شود.
بر فتوسنتز، تنفس، پایداری غشای سلولی، تعادل هورمونی و متابولیسم گیاه تأثیر منفی دارد.
در طول چرخه زندگی گیاه، برخی پروتئین‌های مرتبط با شوک حرارتی تولید می‌شوند که به گیاه کمک می‌کنند تا تنش حرارتی را تحمل کند. این پاسخ‌ها در سطح مولکولی فعال می‌شوند و شامل مکانیسم‌هایی مانند:
حفظ پایداری غشا
تولید آنتی‌اکسیدان‌ها
انباشت محلول‌های سازگار
القای فعالیت پروتئین کیناز و پروتئین کیناز وابسته به کلسیم
تأثیر تنش گرما در سطح مولکولی
تنش گرما می‌تواند علاوه بر دهیدراته‌سازی بافت‌ها، منجر به تنش اکسیداتیو نیز شود. یکی از پیامدهای این تنش، تولید فرم‌های فعال اکسیژن (ROS) است، مانند:
اکسیژن منفرد (¹O₂)
رادیکال سوپراکسید (O₂⁻)
پراکسید هیدروژن (H₂O₂)